Ας συνεχίσουμε να χαράζουμε δρόμους για την αναρχία, με αδέσμευτη  σκέψη και δράση!


Επικοινωνία

ΟΥΤΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΟΥΤΕ ΕΞΟΥΣΙΑ PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 00:59
Μέσα στην πιο ζοφερή περίοδο που έχουν κατασκευάσει για τους ανθρώπους, οι εξουσιαστές ζητούν από τον κόσμο να συμμετάσχει στις εκλογές τους.

Ζητούν να τους δοθεί η άδεια να συνεχίσουν το έργο τους. Μα πρόκειται για την μεγαλύτερη κοροϊδία, που συνεχίζουν να την επαναλαμβάνουν εκατοντάδες χρόνια τώρα: «Βγάλτε αντιπρόσωπους για να λυθούν τα προβλήματα σας». Προβλήματα που προέρχονται από τους προηγούμενους, οι οποίοι όμως εφάρμοσαν τις επιταγές του συστήματος καταπίεσης κι εκμετάλλευσης.

 

Όσο για το «έργο», το βέβαιο είναι πως όποιος και να εκλεγεί θα το συνεχίσει. Ένα έργο τεράστιο, δύσκολο και μακροχρόνιο, που αφορά τη διατήρηση του κράτους, το δυνάμωμα των καταπιεστικών θεσμών μηχανισμών, την ένταση της εκμετάλλευσης των ανθρώπων, την ανέχεια και την αποστέρηση από τα απαραίτητα για την επιβίωση, την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος.

 

Μπορεί κάποιος να αναλογιστεί γιατί επί εκατοντάδες χρόνια συνεχίζεται το ίδιο έργο; Πώς όλοι οι μηχανισμοί είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να συντρίψουν την παραμικρή κίνηση αντίστασης και δράσης ενάντια στο κράτος και τα συμφέροντα εξουσίας κι εκμετάλλευσης, που έχει εγκαθιδρύσει και προωθεί, ενώ όταν πρόκειται για την υπεράσπιση της ανθρώπινης ζωής, του φυσικού περιβάλλοντος, όλοι αυτοί οι εκπαιδευμένοι, ειδικευμένοι, θωρακισμένοι και οργανωμένοι απουσιάζουν;

 

Πάντως δεν είναι ο λόγος ότι χρειάζεται περισσότερο κράτος και ικανούς αντιπρόσωπους στους μηχανισμούς του, διορισμένους ή εκλεγμένους.

Ο λόγος είναι πως όλοι αυτοί οι σιδερόφρακτοι, ειδικοί της καταστολής, της βίας και του θανάτου προορίζονται για την κοινωνική καταστολή.

 

Η διατήρηση των συνθηκών δουλείας κι εκμετάλλευσης χρειάζεται όλες αυτές τις δυνάμεις απερίσπαστες, προσηλωμένες στο σκοπό τους.

Αυτή η προσπάθεια γίνεται με πολλούς τρόπους αρκεί να μην αλλάζει η ουσία. Η σκλαβιά πρέπει να συγκαλύπτεται με διάφορες μορφές και ιδιαίτερα με την παραχώρηση «δικαιωμάτων». Ένα από αυτά τα δικαιώματα είναι και αυτό της ψηφοφορίας.

 

Αυτό είναι που δίνει την ψευδαίσθηση της εξουσίας ενώ στην πραγματικότητα είναι η εκχώρηση της δυνατότητας για εξέγερση, επανάσταση, ατομική και κοινωνική απελευθέρωση, αναρχία σ' αυτούς που παρουσιάζονται σαν εκφραστές των συμφερόντων των ανθρώπων. Αυτή η διαρκής χρήση του «δικαιώματος», όπως και κάθε ψευδαίσθηση ελευθερίας που παραχωρείται από τους εξουσιαστές, αποσκοπεί στο να πείσει μέσα από την συνεχή πλύση εγκεφάλου στο ότι έχει κάποια χρησιμότητα.

 

Στην πραγματικότητα, η μόνη χρησιμότητά του είναι να διατηρείται η καταπίεση και η εκμετάλλευση με την ανοχή των σκλαβωμένων. Μέσα από αυτή τη διαδικασία οι κρατούντες εξαπατούν, εξαγοράζουν με διάφορες παροχές, και με την ιδεολογική και πολιτική αλλοτρίωση κατορθώνουν να προσεταιρίζονται διαρκώς με το μέρος τους διάφορα κομμάτια καταπιεσμένων που χάνουν την ανθρωπινότητά τους υπηρετώντας τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις των εξουσιαστών. Όμως η ανυπόταχτη ανθρώπινη φύση συνεχίζει να εξεγείρεται. Αυτός είναι και ο λόγος που τα κράτη και οι απανταχού εξουσιαστές έχουν πλημμυρίσει τα μυαλά και τη ζωή των ανθρώπων με νόμους και θεσμούς, με κόμματα και μηχανισμούς, με κάθε μέσο που θα τους κάνει να αισθανθούν πως ο κόσμος της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης είναι ο μοναδικός και αναγκαίος.

 

Μέσα σ' αυτήν την κατάσταση οι εκλογές γίνονται χρήσιμες για τους εξουσιαστές μόνο στο βαθμό, που εξυπηρετούνται με αυτές, οι μακροπρόθεσμες ή βραχυπρόθεσμες επιδιώξεις των απανταχού κυρίαρχων. Σε αντίθετη περίπτωση τα προσχήματα αφήνονται κατά μέρος και η «λαϊκή θέληση» αντιμετωπίζει την πραγματικότητα, που κρύβεται πίσω από τα εξουσιαστικά επιχρίσματα. Της δικτατορίας, που είναι το αφτιασίδωτο πρόσωπο της συγκροτημένης εξουσίας, του κράτους.

 

Η σημασία της ψήφου, που επικαλούνται οι απανταχού υποστηρικτές της διατήρησης του καθεστώτος εξανδραποδισμού των ανθρώπων, υπάρχει μόνο για το κράτος και τους εκμεταλλευτές. Γι' αυτό υπάρχουν και τα πλαστά επιχειρήματα περί δήθεν χαμένης ψήφου.

 

Η ψήφος έτσι κι αλλιώς είναι η αλλοτρίωση των ανθρώπων, είναι η ζωή και η ελευθερία που εκχωρούνται στους δυνάστες λέγοντάς τους: «Συνεχίστε να μας εκμεταλλεύεστε, να μας καταπιέζετε, να μας επιτηρείτε, να μας φυλακίζετε, να μας εξουσιάζετε, να μας δολοφονείτε, να μας εξευτελίζετε».

 

Αυτοί πάλι που υποστηρίζουν πως πρέπει οπωσδήποτε κάπου να δοθεί η ψήφος με το επιχείρημα πως έτσι ενισχύεται η «λαϊκή θέληση» γιατί έτσι πιάνει τόπο σαν ψήφος «αντίστασης» ή «ανανέωσης» και «ριζοσπαστικοποίησης» και πως κτυπιέται ο δικομματισμός, είναι τα έσχατα κατακάθια του κρατισμού. Όλοι τους γνωρίζουν πως κάθε ψήφος είναι εκχώρηση στο κράτος και τον εξουσιασμό. Γνωρίζουν πως αυτή η εκχώρηση τούς δίνει τη δυνατότητα να χειραγωγούν και να κατευθύνουν τις διαθέσεις των ανθρώπων για σύγκρουση, εξέγερση, ζωή και ελευθερία.

 

Γιατί όσο μικρός κι αν είναι ο εξουσιαστικός σχηματισμός, είτε είναι μέσα στη βουλή είτε απ' έξω, ο ρόλος που του έχει ορίσει το σύστημα κυριαρχίας κι εκμετάλλευσης είναι η διατήρηση των συνθηκών εξανδραποδισμού.

 

Η άρνηση συμμετοχής σε οποιαδήποτε διαδικασία έμμεσης ή άμεσης αντιπροσώπευσης έχει ιδιαίτερη σημασία όταν συνοδεύεται από το πάθος για ζωή κι ελευθερία, από το πάθος για την καταστροφή κάθε μορφής καταπίεσης κι εκμετάλλευσης, όταν εκφράζει την απέχθεια στους εκπροσωπάρχες, τους εξουσιαστές, τους μπάτσους και τα αφεντικά. Στον κάθε ένα ξεχωριστά ή και σ' όλους μαζί.

 

ΟΥΤΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΟΥΤΕ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!

 

Συσπείρωση Αναρχικών

Συντρόφισσες/οι

 

(Κείμενο που κυκλοφόρησε εν όψει των εκλογών του 2007)

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 17 Μάιος 2009 23:44
 



Με την υποστήριξη του Joomla!. Valid XHTML and CSS.